Ліст № 2
Марыська чарнабрэва,
галубка мая. . .
Марыська чарнабрэва1, галубка мая,
Гдзе ж ся падзела шчасце і ясна доля твая?
Усё прайшло, - прайшло, як бы не бывала,
Адна страшэнна горыч у грудзях застала.
Калі за нашу праўду Бог нас стаў караці
Дай ў прадвечнага саду2 вялеў прападаці,
То мы прападзем марна, но праўды не кінем,
Хутчэй Неба і шчасце, як праўду, абмінем.
Не наракай, Марыся, на сваю бяздолю,
Но прыймі цяжкую кару Прадвечнага волю,
А калі мяне ўспомніш, шчыра памаліся,
То я з таго свету табе адазвуся.
Бывай здаровы, мужыцкі народзе,
Жыві ў шчасці, жыві ў свабодзе.
І часам спамяні пра Яську твайго,
Што згінуў за праўду для дабра твайго.
А калі слова пяройдзе ў дзела,
Тагды за праўду станавіся смела,
Бо адно з праўдай у грамадзе згодна
Дажджэш, Народзе, старасці свабодна.
|
Letter № 2
Oh, dark-browed Maryshka,
my dove. . .
Oh, dark-browed Maryshka1, my dove,
Where have your happiness and your bright fate disappeared?
Everything is gone as if it had never existed.
Only a horrible bitterness remains in the breast.
If God started punishing us for our truth.
And condemned us to perish by the Eternal Garden,2
We will perish in vain rather than abandon our truth,
Rather give up Heaven and happiness than forego the truth.
Don't complain, Maryshka, about your misery,
But accept your heavy punishment--the will of the Almighty.
Should you remember me, pray sincerely
And I shall respond to you from the world beyond.
Farewell, my peasant people,
Live in happiness, live in freedom,
And recall from time to time your Jaśko
Who perished for the truth that you might prosper.
But when the word turns into action,
Stand up courageously for the truth,
For only with the truth in common counsel
Will you, my people, live the length of your days in freedom.
|