Poem: On the Anniversary of the Slucak Uprising

На угодкі Слуцкае бітвы (Пераклаў з ангельскае В. Бірыч) Што за праўды тады, у вагністы той момант, Калі сьвет малюнковых сяльчан, паясаў весяльковых, Край песьняў, загублены у балотах, Выбухае буйным цьветам болю і славе? Па часе - гісторыкі хай діскутуюць матывы - Талкуюць пра тактыку, строшчваюць стратнасьць стратэгіі (Падзеленасьць сілаў, або недасіласьць Ізасілкаў). Па часе - як новымі межамі ўскраецца край I новыя карты ўхо новые хварбы забарваць - забудзецца тое. Па часе - адно гістарычная дата нядолі, Зьніклівая зорка ў зайрдзелай зары пераможцы. Тадыж, калі соль ад крыві на віно замяняе паветра, Выскак сэрца і ўсё, што агнё у душы, Пяе так празрыста, як выбліск мяча на вырухі марознай, I быцьцё ўсё карбуецца ў небе крывавым крыжом, - Тады, на ускраечку сьмерці, жыцьцё - дарагі самацьвет, Дыяментава кропля, ў якой ачышчаецца ўсё адчуваньне. Мы не можам так жыць, ужо шмацьце газэтаў Разьвяваецца ў пыл, закрываўлены лісьць. Парахнеем пад сьнегам, а палкае сэрцам Прыстае біць у бубен балючага гора, I мы дыхаем здушаным мірам будзённай дзяньгубай мадзеньня.... Жывом...жывуць...зьняможаны сон сьціхамір'я I гнілой асакою шасьціць самата балатоў... Аж пакул зык спалоху з-за год раскатурхае рэха Там, у лёху ліхім, за цямрычнай апонаю ветру, Ды яска сьвятла, , белая з слуцкіх магілаў, Вербы насталіцьзь імглы у бліскучыя дзіды, Знойдзе гэроевы кроў, увабраную стомай сутону.

On the Anniversary of the Slucak Uprising by Vera Rich What is there then, of truth, in that fire-sharp moment, When a world of picture-book peasants and gold girdles, A folksong land, hidden among the marshes Erupts in a bursting flower of pain and glory? Afterwards, let historians wrangle motives, Talk tactics, plot disastrous strategies - (Divided troops, or over-weak supply-lines); Afterwards, when new frontiers barb the land, And they tint new maps new colours, we forget. Afterwards, only a history-date of disaster, A star half-lost in the victor's flaring sunrise. But then, when the salt of blood makes wine of the air, A leap of the heart, and all that is fire in the soul Sings, shrill as a sword-flash in the frosty wind, And all life is etched on the sky in a moment of blood; Then, under the hem of death, life is a jewel, A drop of diamond where all perception distils. We cannot live so; already the rags of newsprint Drift down the dusty wind, the blood-stained leaves Wither beneath the snow, the frantic heart Ceases its bruised tattoo of aching grief, And we breathe stunned peace and the daily drone of living. We live... they live... the defeated sleep at peace... And the sedge-grass tangles across the lonely marshes... Until, shrill across the years, the echoes wake In the bitter cave behind the dark of the wind, And a spark of light, white from the graves of Slucak, Steels willow-fronds in the mist to glinting spears, Finds heroes' blood caught in the sunset river.

[ 1958, 1999-2001 Copyright © Vera Rich ]

Return to the Vera Rich Web page     Go to the A Belarus Miscellany Topic List           Go to the top of section about Books     Go to the Belarusian Writers Web page

Search the A Belarus Miscellany Web site

Original content and overall form ©1996-2004 by Peter Kasaty : All Rights Reserved. Last Updated:  2001/04/12
Quoted Text, Graphics, Links, and Linked Content belong to their respective owners.