Return to the Natalla Arsiennieva Web page     Go to the A Belarus Miscellany Topic List           Go to the top of section about Books     Go to the Belarusian Writers Web page

Search the A Belarus Miscellany Web site

Каб сэрцы Вікінгаў1 Мы Мелі Наталля Аляксееўна Арсеньнева Сягоння мора колеру, якога бывае лёд зялёны недзе ля Грамніц2. Урэзаўся ў яго, шукаючы дарогі, наш параплаў, а ён —             звініць, звініць, звініць... Аб чым?             Што весціць нам ягоны звон зялёны? Чаго мы слухаем яго, куды плывем? Што загубілі мы й чаго шукаем сёння, за сонцам імкнучы?                                 Нязнаны, новы свет? Калісь, напяўшы цягліцы і кужаль галодных ветразяў,                                 імкнулі, як і мы, удалеч вікінгі...                         А з імі ймкнулі мужнасць, і прага тайніцаў, і зменнай славы дым. Каб сэрцы вікінгаў і ў нас званамі білі, мы б завярнулі ветразі тут, зараз,                                                         на усход. Туды, дзе у крыві, у роспачы зацвілай і слёзы і душу ўжо выплакаў народ. Ды мы не вікінгі....                                 О, Новы Край,                                                         як гулі спыніўшы, хваля нас да порта прыжане, будзь нам прытулкам цёплым і утульным, але не Бацькаўшчынай,                                         не!

If We Had the Heart of Vikings. . . by Natalla Arsiennieva Today the sea is of the self-same colour Which sometimes the green ice at Candlemas may wear. And seeking for a path, rending it dully. The ship strikes, and the "ice" —                         it tinkles, tinkles there... But why?         Of what are its green bells, like heralds, speaking? Why do we listen to them, whither sail we on? What have we left behind? What today are we seeking, Speeding after the sun?                 For a new world unknown? Of old, straining their muscles and the canvas Of eager, hungry sails, speeding like us, there broke Into the distance — Vikings!..                         And with them sped valour And thurst for mysteries, and transient glory's smoke. If, bell-like, Viking hearts in us were also beating, Straightway we would reverse the sails, reset them,                                         eastward-bound, To where their tears, their soul, our people, grieving Have wept away their grief and mould-covered despond. Alas, we are no Vikings!..                         O New World,                                 when waves shall Ceasing their merriment, bear us upon their flow To port, be thou a warm and cosy haven, But the land of our fathers —                         No!

Written:   1950-52

• The preceding English translation is copyright ©2001, 2003, 2004, 2006, by Vera Rich.

This poem was included as part of the essay that was originally presented as part of the Conference, " The Role of the Belarusian Diaspora in Preserving and Developing Belarusian Culture," Francis Skaryna Belarusian Library and Museum, London, 29-30 September, 2001. Part of Conference publication published in 2003 (Skaryna Library, London), pages 79-91, and in the version published in 2004 ("BelFrance", Minsk; ISBN: 985-6425-27-1), pp. 61-70.

• The Belarusian language version is from Наталля Арсеннева: Выбраныя творы, Minsk, 2002, page 236.

¹Вікінгі, або варагі — скандынаўскія воіны, якія з рабаўнічымі мэтамі нападалі на ўсходнеславянскія і іншыя краіны.

²Грамніцы, або Стрэчанне — зімовае свята народнага календара.

Return to the Natalla Arsiennieva Web page     Go to the A Belarus Miscellany Topic List           Go to the top of section about Books     Go to the Belarusian Writers Web page

Also see the other Natalla Arsiennieva poems on Dz'micier Zinowjew's Belarusian Poetry Web site.

Search the A Belarus Miscellany Web site

Original content and overall form ©1996-2006 by Peter Kasaty : All Rights Reserved. Last Updated:  2006/09/20
Quoted Text, Graphics, Links, and Linked Content belong to their respective owners.