ABM -- Poem (in Belarusian & English): "A Winter Tale" by Zmitrok Biadula

This File Last Updated: 2000/03/03

Return to the Zmitrok Biadula Web page Go to the A Belarus Miscellany Topic List Go to the top of section about Books Go to the Belarusian Writers Web page

Search the A Belarus Miscellany Web site

Зімовая Казка

Zmitrok Biadula

Вісіць снежная ноч, вісіць лютая ноч
Сівай футрай над пушчай кашлатаю.
Белым пер'ем снягі, белым сырам снягі,
Долы•горы пад снежнымі шатамі.
У адзічэлым бары, непрабудным бары
Жывуць людзі маўклівыя. злосныя.
У хароме шкляным, на пасцелі шкляной
Дрэмле дзеўчына сонцавалосая.
Вы завіце яе, вы будзіце яе —
І закрэхча хваіна высокая,
І заплача віхор, і застогне віхор.
Загалосіць зіма белавокая.
І ад страху зіма, ад спалоху зіма
У шаленстве марозным замеліцца.
Некілзаным канём, сіва•белым агнём
Пойдзе дуба сляпая мяцеліца.
І дзяўчына ўздыхне, цяжкі сон перарве,
Пальцам бровы ачысціць ад шэрані.
І зірне навікол, непрытульна вакол,
Выюць сумна ў бары ваўкі шэрыя.
Вы будзіце яе — і надыйдзе вясна,
Засвяткуюць жаўронкі над нівамі.
Крыкне лёд на рацэ, пойдуць крыгі ракой,
Зіму змыюць паводкі гуллівыя.

A Winter Tale

by Zmitrok Biadula

A snowy night hangs, a savage night hangs,
A grey pelt above forests’ wild tresses.
In white plumage of snow, in a white silk of snow,
Valleys, hills under rich snowy dresses.
In the wild of the woods, the age-slumbering woods,
Dwell a people, ill-natured, unspeaking.
In a palace of glass, on a bed all of glass
Lies a maiden with sun-bright hair, sleeping.
Go you, call her by name; go you, wake her again —
Then tall fir-trees will utter harsh creaking.
Then the tempest will moan, then the tempest will groan,
White-eyed winter complain with loud speaking.
Winter then, in alarm, winter then, fearing harm,
In a frenzy of frost will spin, swirling;
Like a horse without rein, like a grey-and-white flame,
The blind snowstorm will rush, rearing, whirling.
And the maid will sigh deep, stir in heavy-dreamed sleep,
With her fingers brush brows clear of hoar-frost,
She will gaze all around, unrestrained, all around,
Sad the grey wolves will howl in the forest.
Go you, rouse her again — and the spring comes again,
Over ploughland larks revel unstinting,
On the river, ice cracks, and away the floes break,
And the playful floods wash out the winter.

[1910]

Note:

Vera Rich

Return to the Zmitrok Biadula Web page Go to the A Belarus Miscellany Topic List Go to the top of section about Books Go to the Belarusian Writers Web page

Search the A Belarus Miscellany Web site