Назад да Анталёгii
Так цёпла цэлы дзень было, Што дзед - i той сьцягнуся зь печы, Ля рэчкi сеў, дзе больш пякло, I грэў пад старай сьвiткай плечы. Сiнеўся бор, цякла вада, Скрозь пахла мёдам i травою... А дзеду нат i не шкада, Што хутка будзе ён зямлёю.