Кума нiтак напрала, У маток iх звiвала. Кум дзiвiўся: як гожа Кума нiткi вiць можа. Наварыў кум ёй пiва, Частаваў так зычлiва I дзiвiўся: як гожа Кума пiва пiць можа. Як зь бяседы аднойчы Кум куму вёў уночы, Ён дзiвiўся: о Божа, Кума йсцi ўжо ня можа.