Назад да Анталёгii
Нiбыта дьзьве галiнкi голыя - Зноў закаханыя над горадам. Ляцяць высока над зямлёй, Над роспаччу i мiцуной, Над купаламi i над дахамi, Над зьдьзекамi, пагардай, жахамi... А iх тужлiвай траэкторыяй Нясе да пашчы крэматорыя.