Wz^o Davoli

Larysa Hienijus^
Wz^o davoli nam stahodz'dzi
adnu horyc^ pic'!
Bol' i hora svajo hodzie
w Niomanie tapic'!
Wstaniem, krywdy naharodzim,
zapiajom my ab svabodzie,
staniem vol'na z^yc'!

Dowha muc^yw vorah luty
w kapciuroch svaich...
Holas voli w sercach skutych
wsio-z^ dy nie zacich!
Wz^o minaje c^as pakuty,
parz^avieli nas^y puty,
sion'nia skiniem ich!

Hej, pasluchajcie z kurhanaw,
rycary-braty!
Wz^o nia s'cielacca tumany
palas'siom hustym,-
tol'ki sonca rvie kajdany, 
as'viac^aje, hoic' rany,
zalacic' kuty!

S^to bylo - navukaj budzie, 
my-z^ pajdziom wpiarod!
Nas^ych sercaw nie astudzic'
na't sibirski lod!
Vola silaj b'je u hrudzi, 
zvonam viec^a klic^a, budzic'
cely nas^ narod!

Chto z nas viernym Kraju synam -
kaz^ny wzdymie s'ciah!
Dla kryvavych kalainaw
mala pac^uc'cia!-
my z uz'lotam sakalinym,
dla luboj niasiom Krainy
dar svajho z^yc'cia!
Nazad da Antalohii