Nazad da Antalohii
Nas^ S'ciah
Larysa Hienijus^
Nia slava Kraju, uzdym mahutny,
na't nia s^umieli mnie s'ciahi...
Zamiesta ich z'vinieli puty
i ciomnaj noc^c^u lancuhi.
Zamiesta vodhulla Pahoni
jas^c^e siahon'nia, jak krumkac^,
u nabalelym sercy zvonie
z^anc^yny bielaruskaj plac^.
Dziavoc^y tvar blady ad z^alu,
dziaciej spalochany pahlad
i krou bratou, s^to buntavalis' -
ja tolki hetki znaju s'ciah!...
Za z^ar dus^y, s^to nabalela,
za serza zorany ahon',
ja, Boz^a, c^uc' choc' raz chaciela-b
s^um s'ciahu volnaha svajho.
Kali Kryvickaja Ziamlica
mnie serza hordaje sauje,
a polny viecier rass^umicca,
na razvitan'nie zapiaje, -
niachaj razhornie svaje krylli,
jak storaz^ viec^naha z^yc'cia,
chaj zas^umic' choc' na mahile
mnie biel-c^yrvona-biely s'ciah.
19??
Nazad da Antalohii