Tam Tolki

Larysa Hienijus^
Tam tolki choc^acca, choc^acca z^yc',
dzie rodnyja, sumnyja dali,
dzie pole uzornaj rauninaj laz^yc',
kalys^acca z^ytniaju chvalaj.

Dzie Nioman dastojny s^yroka plyvie,
dzie pus^c^y s^umiac' ab minulym,
a u zamkach, kurhanach lahienda z^yvie
i pies'nia dziadou nie zasnula.

Dzie nas^y dziauc^aty - jurhini u sadu,
ras'c'vius^yja kvietki u mai,
iz' pies'niami lon zalacisty praduc',
uzorami biel patykajuc'.

Dzie ciahnucca viez^y s'viatyniau u haru,
kryz^ami upirajucca u nieba,
a mocnyja ruki papary aruc',
kab nivy pakrylisia chlebam.
19??
Nazad da Antalohii