Шалее сiнi без над стрэхамi, Бяжыць па iм вятрыска-зыб, Я ўспoмнiў зь цiхаю уцехай Тваiх вачэй бiблейскiх глыб. Адбiлiся ў iх клубы дыма, На рэках плач i сеча крoў, Пажар старoй тваёй радзiмы, Любoў да нoвых берагoў. Гляджу ў маўклiвым захапленьнi У глыб бяздoнных гэтых вoд I веру, веру без сумненьняў, Штo будзе жыць i мoй нарoд.