Назад да Анталёгii


Прыганятыя

Уладзiмiр Караткевiч
Ня наша воля, ня нашы нiвы,
Дубы ня нашы над рэчкай цiхай,
Чужыя бору сiвыя грывы,
Адное наша - сiвое лiха.
Адное наша - змрочныя хаты,
Крывёй мужскою злiты палетак,
Адное наша - пазор дзяўчатак,
Адное наша - няполя дзетак.
Ня нашы кнiгi, мова, палацы,
Затое наша - ўсiх продкаў слава,
Затое наша - наш гонар людзкi,
Вагон у сэрцы, тапор пад лавай.

Назад да Анталёгii