Nazad da Antalohii

***

Kali pamirajuc' drevy - jany pavolna padajuc' na ziamli,
Bols^ pavolna, c^ym pus^ok aduvan'c^yka, - i zastajucca liaz^ac',
Kali pamirajuc' z^yvioly - jany zasynajuc' u vietraboj
Abo c^arniejuc' na ralli wz'dz'mutym z^yvatom,
A nad imi drapez^na ciahnucca pavolnyja abloki.
Kali pamirajuc' harady - pa anfiladach kroc^ac' ryz^yja lvy
I sliz^oc^a strumien'c^ykam rtuci z'miaja pa karcinach,
s^to wpali w muzei.
Kali pamirajuc' planiety - zastajucca s'vincovyja vody
I svis'ciac^aja pies'nia piaskow u raskolinach skal.
Kali pamiraje kachan'nie... Ale kachan'nie nie pamiraje.
Jano vec^na zastajecca w hrudziach likujuc^aj tuhoju slow,
Bieznadziejnym bolem i niepatolnaj pias^c^otaj,
Kali nic^ym nie dapamoz^as^, chacia serca ab zory razbi.
Plac^ dryjadaj, rahac^y sataninskaj nias^c^yraju ws'mies^kaj,
Lvom kurtatym kroc^, sliz^aj samaachviarnym z'miejem
Abo padlaj nias^c^asnaj valiajsia na voryvie liosu -
Usio daremna. Niama dapamohi. I s'mierci niama u kachan'nia.
C^alaviek tolki s'miertny. Ale kali drevy nia pomniac',
Harady nia pomniac', nia pomniac' niemyja planiety -
Serca pomnic' kachan'nie i popielam staws^y z ahniu.
Ab pus^ystym s'niezie biaskonca jano wspaminaje,
Ab sliadoch na s'niezie, ab libych zas'niez^anych viejach,
Ab z^urbotnaj us'mies^cy i ab horkich, apos^nich, biazvaz^kich
Pacalunkach u voc^y, zapias'ci i vusnaw raz^ki...
Skruchaj pownaje, wspaminaje miortvaje serca
I ab tym, c^aho nie bylo i nia budzie bolej nikoli:
Ab ahni ac^aha, ab nieadc^epnych cioplych dziciac^ych daloniach,
Ab z^adan'ni paklas'ci z^yccio za jaje i z usporatym horlam
Prypawz'ci i padochnuc' la noh, wratavanych taboj.
Nie zabyvajuc^y zdochnuc'. Usio pomnic' i miortvaje serca
I kruz^liaje z krykam pierads'miarotnaj i wsie-z^ biess'miarotnaj tuhi
Nad mahilami miortvych bahow, nad z^urbotnym spakojem zrynutych drew,
Nad z^yvielymi, kinutymi na ralli,
Nad planietami miortvymi i haradami -
Biess'miarotnaju kaniaj, s^to molic' ab kropli vady.

Nazad da Antalohii