Nazad da Antalohii

Maladaja Bielarus'

Volny viecier napieu volnych piesien' tabie,
Bor zialony uz'niau druz^nym homanam,
Sonca polymiem vyzvala k slaunaj siaubie,
Zory vieru ulili silam zlomanym.

I u c^as bury, niahod i vialikich nadziej
Zac'vila, ras'c'vila dauhaz^danaja,
I krynicaj z^yvoj nad Ajc^ynaj svajoj
Paplyla, paciakla niespynianaja.

Naplyla, paciakla z s'vietlaj kazkaj z^yc'cia,
Polem, lesam, haroj i dalinaju,
S svojskich kvietak-pralesak -- karona tvaja,
Usja sama -- jasnata lebiadzinaja.

Zichacis^ i huslarnaju pies'niaj z'vinis^,
Uz'nimajes^ minuus^c^ynu daunuju;
C^as siahonias^ni upierad is'ci nie pynis^
I gladzis^ s'miela u buduc^nasc' tajnuju.

S'miela u soncy idzies^, jak z^yvy ahniac'viet,
Siejas^ laskava sny zalacistyja;
Nie puz^aje sumiez^ny dakuc^ny susied,
Nie puz^aje pucina ciarnistaja.

Ad miaz^y da miaz^y, ad kapca da kapca
Abnaulen'nia pavievy raschodiacca,
Abnimaje dus^u biez hranic, biez kanca
Maci-radas'c', s^to leps^y dzien' rodzicca.

Uz^o nia tak tapary u zialonym bary
Chvojki valac' zimoj marazianaju,
Uz^o nia tak kasary ad zary da zary 
Letam zvoniac' kasoj adklapanuju.

Znac^an hart u rukach, c^utna pies'nia biaz sloz,
Hrudzi slavy nadziejaj kalys^ucca,
U knihi novy zakon jomka piorami z kos
Nau'siady ludz'mi novymi pis^acca.

Ras'c'vitaj z^a, uz'nimaj na arlinych krylach
Dus^y, sercy i dumy zaspanyja,
Vyzyvaj, vyklikaj na vialiki praciah
Silu, viedz'maj-piatloj nie c^apanuju.

Vysylaj rassylaj, na kraj s'viet paslancou,
Jak z hniazda sakalinaha sokalau,
Chaj latuc', dalatuc' da bajcou-udalcou,
Chaj hrymiac' viestkaj dobraju uvokala.

Hodzie u poli, u lasach ci, staronka, i tak
Siratoj nac^avala zabytaju,
Hodzie vypiu kryvi z serca kryudy c^arviak,
Kos'ci viecier tac^yu niepakrytyja.

Padymajsia z' nizin, sakalina siamja, 
Nad kryz^ami bac'kou, nad niazhodami,
Zanimaj, Bielarus' maladaja maja,
Svoj pac^esny pasad miz^ narodami!

Nazad da Antalohii